רַ֤ק הַכֹּֽהֲנִים֙ הָי֣וּ לִמְעָ֔ט וְלֹ֣א יָֽכְל֔וּ לְהַפְשִׁ֖יט אֶת־כָּל־הָעֹל֑וֹת וַֽיְּחַזְּק֞וּם אֲחֵיהֶ֣ם הַלְוִיִּ֗ם עַד־כְּל֤וֹת הַמְּלָאכָה֙ וְעַ֣ד יִתְקַדְּשׁ֣וּ הַכֹּֽהֲנִ֔ים כִּ֤י הַלְוִיִּם֙ יִשְׁרֵ֣י לֵבָ֔ב לְהִתְקַדֵּ֖שׁ מֵֽהַכֹּהֲנִֽים׃
Ale kapłanów było za mało, aby nie mogli obedrzeć całopalenia; Przetoż ich bracia Lewici pomagali im, aż dzieło się zakończyło, a kapłani się uświęcili; bo lewici byli bardziej szczerzy w sercu, aby się uświęcić niż kapłani.
Czytaj orzeczenia halachiczne (prawo żydowskie) dotyczące Diwrej ha-jamim II 29:34: i klasyczne źródła halachiczne.